Koncepcje wychowawcze

W ostatnich latach powstało wiele koncepcji odnośnie wychowania dzieci. Odchodząc od autorytarnego, który królował przez wiele wieków, przeszliśmy fazę wychowania tzw. bezstresowego. Wychowanie antyautorytarne miało w założeniu wychowawać dzieci na ludzi odpowiedzialnych (dzieci miały uczyć się poprzez swoje własne błędy i konsekwencje czynów), od początku nieskażonych naszym widzeniem świata, otwartych i wolnych od uprzedzeń. W praktyce okazało, sie że dzieci wychowywane tą metodą często stanowiły przeciwieństwo tych celów: były zalęknione, nieodpowiedzialne i egocentryczne. Nie pora teraz na analizę wszystkich błędnych założeń, warto jednak wspomnieć o dobrej stronie nowych teorii: otóż uświadomiły one ludziom, że dzieci mają prawo do szacunku, miłości i wyrażania siebie. Podstawowym błędem rozumowania, popełnianym zresztą do tej pory przez wielu rodziców, było przyznanie dziecku praw kosztem innych (zarówno dzieci jak i dorosłych). Dziecko nie jest w stanie nauczyć się odpowiedzialności, kiedy nie dostaje zwrotnych informacji, że narusza prawa innych. W ten sposób wychowanie bezstresowe stało się szczególnie stresujące zarówno dla rodziców jak i dla dzieci. Obecnie nie ma jednego, królującego modelu wychowania. Istnieją dziesiątki teorii, szkół i głosów. Niektórzy kierują się w stonę bardziej tradycyjnego modelu wychowania, inni preferują zbliżony do liberalnego.
W tym wszystkim dużo autorytetów zapomina jednak o najważniejszym: każda rodzina jest inna, różne są potrzeby dzici i rodziców. Nie ma jednego złotego środka. Dlatego też odpowiedzialność spoczywa na nas rodzicach: to my jesteśmy ekspertami od wychowania, to my znamy nasze dziecko, jego potrzeby i charakter. Dlaczego więc w ogóle piszę o wychowaniu?
W dzisiejszych czasach duża część rodziców ma trudności z przyjęciem tej odpowiedzialności. Nie jest nasza rola łatwa, powiedziałabym trudniejsza niż kiedykolwiek przedtem. Nie ma jasnych wytycznych, wiedzy przekazywanej z pokolenia na pokolenie. Zamiast tego jesteśmy zalewani morzem informacji, teorii i tzw. dobrych rad. Oczywiście warto jest zapoznać się z różnymi teoriami, zdaniami i poglądami. Na różnych kursach możemy nauczyć się sposobów rozwiązywania konfliktów, skutecznego komunikowania się i innych sposobów na poprawienie relacji z dziećmi. Najważniejsze jednak jest rozpoznanie własnej drogi.
Często działamy na oślep, bez zastanowienia, powielając stereotypy i poddając się emocjom. Dlatego też zaczynając pracę z rodzicami zadaję im zawsze parę podstawowych pytań:
-jakie mają poglądy na temat wychowania
-co chcą osiągnąć przez swoje działania
-jakie normy wynieśli z domu rodzinnego (często są one zupełnie różne u każdego z rodzićow, co oczywiście prowadzi do konfliktów)
-jaką rolę pełnią jako rodzice
Dopiero, kiedy rodzice są świadomi swoich wzorców, ideałów i celów wychowawczych, oraz przejmą odpowiedzialność za wychowanie swojego dziecka są w stanie w zgodzie ze sobą podjąć to trudne wyzwanie jakim jest bycie rodzicem.


	Strona startowa	E-warsztaty	Poradnia	Cennik	Rezerwacje	Referencje	Artykuły